Wzornictwo dodatków zmienia się pod wpływem mody, rozwoju technologii a także dostępności materiałów. W poszczególnych okresach popularne były odmienne kształty, wielkości i sposoby zdobienia, co można zauważyć w głównej mierze na przykładzie ozdób z lat dwudziestych, sześćdziesiątych czy dziewięćdziesiątych. Biżuteria inspirowana dawnymi trendami często stosuje charakterystyczne motywy, tj. geometryczne linie, motywy roślinne, szerokie obręcze czy wielowarstwowe naszyjniki.
Współczesne projekty nie za każdym razem odtwarzają historyczne wzory z dużą dokładnością. Na prawdę często łączą dawne rozwiązania z prostszymi formami i nowymi materiałami. Przy rozpoznawaniu konkretnego stylu warto zwracać uwagę na proporcje, rodzaj zdobień oraz sposób wykończenia powierzchni, ponieważ podobne motywy mogą występować w różnych okresach i nurtach wzorniczych.
Osobnym obszarem jest zastosowanie pereł, które od wielu lat pojawiają się w różnych rodzajach ozdób. Mogą być naturalne, hodowlane lub imitowane, a ich wygląd zależy między innymi od pochodzenia, kształtu, wielkości i jakości powierzchni. Perły nie zawsze są idealnie okrągłe. Spotyka się również egzemplarze owalne, spłaszczone i nieregularne, wykorzystywane w naszyjnikach, kolczykach czy bransoletkach. Przy ocenie ich stanu istotne jest sprawdzenie powierzchni pod kątem otarć, pęknięć i ubytków. Materiał ten wymaga innego traktowania niż znacząca większość kamieni jubilerskich. Kontakt z perfumami, lakierem do włosów i detergentami może wpływać na jego wygląd, dlatego sposób pielęgnacji powinien być dostosowany do rodzaju pereł. Znaczenie ma także sposób nawlekania. W naszyjnikach sznurowanych na nici poszczególne elementy mogą być oddzielone małymi węzłami, które ograniczają ich wzajemne ocieranie i zmniejszają ryzyko rozsypania się całego sznura w sytuacji zerwania.
Przy tworzeniu ozdób wykorzystuje się również techniki łączenia różnych materiałów. Metal może występować razem ze skórą, tkaniną, drewnem, ceramiką lub tworzywem sztucznym. Takie zestawienia wpływają zarówno na wygląd, jak i na sposób użytkowania przedmiotu. Poszczególne materiały zupełnie inaczej reagują na wilgoć, zmiany temperatury i codzienne obciążenia. Przykładowo skórzane elementy mogą z w pewnych sytuacjach tracić elastyczność, a drewniane części wymagają uwzględnienia naturalnych zmian wynikających z kontaktu z otoczeniem. Istotne jest również miejsce połączenia materiałów. O ile metalowa część została przymocowana do miękkiego podłoża za pomocą kleju, jej trwałość zależy w głównej mierze od rodzaju spoiwa i warunków użytkowania. W sytuacji konstrukcji mechanicznych znaczenie ma natomiast implementację otworów, mocowań i ruchomych elementów. Nie każda ozdoba stworzona z kilku surowców nadaje się do samodzielnej naprawy, ponieważ rozdzielenie połączonych części może doprowadzić do uszkodzenia całej konstrukcji.
Warto zwrócić uwagę też na zmiany zachodzące w branży jubilerskiej związane z wykorzystaniem materiałów pochodzących z recyklingu. Ponowne przetwarzanie metali polega w głównej mierze na odzyskiwaniu surowca ze starszych wyrobów, odpadów produkcyjnych i innych źródeł. Po stosownej obróbce materiał może zostać wykorzystany do stworzenia nowych elementów. W sytuacji metali szlachetnych istotne jest określenie ich składu i próby, ponieważ sam wygląd nie daje możliwość ustalić dokładnej zawartości kruszcu. Osobną kwestią pozostaje pochodzenie kamieni a także dokumentowanie łańcucha dostaw. Informacje te mogą mieć znaczenie przy ocenie materiałów stosowanych do produkcji. Warto również rozróżniać recykling surowców od ponownego wykorzystania gotowych przedmiotów. W pierwszym przypadku materiał jest przetwarzany, natomiast w drugim istniejąca ozdoba może zostać poddana naprawie, przeróbce lub zmianie przeznaczenia. Oba rozwiązania wymagają innego podejścia do oceny stanu i właściwości wykorzystywanych elementów.
Zobacz: hurtownia biżuterii z kamieni naturalnych.