Sposób zagospodarowania terenu wokół budynku wpływa na to, jak korzystają z niego pracownicy, mieszkańcy, klienci czy osoby odwiedzające dane miejsce. Nie chodzi tylko o duże inwestycje i przebudowę nawierzchni. Równie ważne bywają elementy, które zajmują relatywnie niewiele miejsca, niemniej jednak są używane każdego dnia.
Mała architektura miejska może obejmować w głównej mierze ławki, kosze, słupki, osłony, zadaszenia a także wyposażenie przeznaczone dla pieszych i rowerzystów. Przy wyborze konkretnych rozwiązań znaczenie ma charakter otoczenia. Przeciwnie przeprowadza się teren przy szkole, przeciwnie przy biurowcu, osiedlu mieszkaniowym czy obiekcie przemysłowym. Z praktycznego punktu widzenia warto najpierw prześledzić sposób poruszania się ludzi i pojazdów, a dopiero później ustalać położenie poszczególnych elementów. Pozwala to uniknąć sytuacji, w której wyposażenie ogranicza przeżycie, zasłania widoczność lub utrudnia dostęp do wejścia.
Na terenach, gdzie przewidziano miejsca postojowe, jednym z rozwiązań używanych przy organizacji przestrzeni są carporty. Konstrukcje tego rodzaju mogą posiadać różną wielkość i układ, dlatego ich rozmieszczenie trzeba dostosować do liczby stanowisk oraz istniejącego układu komunikacyjnego. W praktyce kłopotem nie jest samo wyznaczenie miejsca pod zadaszenie, lecz zachowanie stosownej przestrzeni wokół niego. Samochód musi posiadać sposobność wjazdu, wyjazdu i zaprojektowania niezbędnych manewrów, a sąsiednie stanowiska nie powinny ograniczać tych czynności. Należy również uwzględnić sposób odprowadzania wody z dachu a także warunki gruntowe związane z posadowieniem konstrukcji. Przy większych obiektach znaczenie ma także iteracja układu, ponieważ niewielkie różnice wśród stanowiskami mogą z czasami utrudniać wykorzystywanie z całej strefy parkingowej. Dlatego projektowanie zadaszeń warto rozpatrywać razem z drogami dojazdowymi, ciągami pieszymi i pozostałymi szczegółami terenu.
Bardzo często przy budynkach uwzględnia się też potrzeby osób poruszających się na rowerach. Stojaki rowerowe nie powinny być traktowane tylko jako detal zajmujący określoną powierzchnię. Ważne jest ich ustawienie oraz przestrzeń pozostawiona pomiędzy poszczególnymi stanowiskami. Zbyt mała odległość może utrudniać przypinanie rowerów, zwłaszcza gdy konsumenci korzystają z większych modeli, rowerów z bagażnikami albo dodatkowym wyposażeniem. Znaczenie ma również miejsce montażu. Stojak ustawiony wprost na trasie pieszej może powodować niepotrzebne konflikty między różnymi sposobami poruszania się. Warto więc sprawdzić, którędy użytkownicy dochodzą do budynku, gdzie znajdują się drzwi i jakie fragmenty terenu pozostają wolne. W przypadku większej liczby stanowisk trzeba dodatkowo przewidzieć sposób utrzymania porządku wokół nich, ponieważ pozostawione rowery mogą ograniczać dostęp do sąsiednich miejsc.
W niektórych obiektach wydziela się również miejsca przeznaczone dla osób palących. Wiaty dla palaczy pełnią wówczas funkcję wyznaczonej strefy zewnętrznej, której położenie wymaga uwzględnienia warunków panujących w najbliższym otoczeniu. Na prawdę istotna jest głównie odległość od wejść, okien, ciągów komunikacyjnych i miejsc, w których regularnie przebywają inne osoby. Przy kształtowaniu takiej przestrzeni warto zwrócić uwagę na kierunek wiatru, ponieważ może on wpływać na przemieszczanie się dymu oprócz wyznaczoną strefę. Znaczenie mają również kwestie techniczne, tj. rodzaj podłoża, stabilność konstrukcji, odprowadzanie wody oraz możliwość regularnego sprzątania. W praktyce lokalizacja ustalona bez uwzględnienia tych czynników może prowadzić do konieczności zmiany organizacji terenu. Z tego powodu poszczególne elementy wyposażenia zewnętrznego najlepiej rozpatrywać jako część większego układu, w którym parking, ruch pieszy, rowerowy a także wyznaczone strefy użytkowe muszą funkcjonować obok siebie bez wzajemnego ograniczania.
Więcej informacji: wiata dla palaczy producent.